Beschrijving
In zijn monumentale Vierde symfonie verbindt Mahler het simpele leven, de schoonheid van de natuur en het plattelandsleven met de perfectie van de hemel. Hij schuwt thema’s als dood en vergankelijkheid niet - het tweede deel is een dodendans met Magere Hein als dansende violist - maar de existentiële angst die in veel van Mahlers symfonieën de boventoon lijkt te voeren, is hier veel meer op de achtergrond. In de finale bezingt de sopraan de Hemelse vreugde: ‘Wir genießen die himmlischen Freuden’.